Depolama Çözümleri: Dikeyi ve Gizli Alanları Kullanmak

Giriş

Okuma süresi: yaklaşık 13 dk.

Küçük bir evde sorun çoğu zaman metrekarenin azlığı değildir; metrekarenin nasıl kullanıldığıdır. Eşyalarımızın büyük kısmını zemine, yani aynı yüksekliğe dizeriz. Oysa odanın en boş kalan yerleri çoğunlukla gözümüzün hizasından yukarıdadır: duvarın üst yarısı, kapının arkası, yatağın altı, mobilyaların arasında kalan dar köşeler.

Önceki derslerde renkle ve ışıkla odanın havasını nasıl değiştirebileceğimizi konuştuk. Bu derste aynı odanın düzenini ele alıyoruz. Çünkü en güzel renk paleti de, üst üste yığılmış eşyaların arasında kaybolur. Bugünün konusu kiracıdan öğrenci evine, stüdyo daireden aile evine kadar herkesin işine yarar. Sonraki derste de bütçeyi zorlamadan evin görünümünü tazeleyecek küçük dokunuşlara geçeceğiz; orada bugün öğrendiğin düzen, güzel görünümün zeminini oluşturacak.

Bilmen gerekenler

Depolamayı konuşurken birkaç kavram işimizi kolaylaştırır. Aşağıdaki tablo, bu dersin iskeletidir.

Anlatım

Önce bir fikir değişikliğiyle başlayalım: depolama bir mobilya almak değil, bir karar vermektir. Birçok kişi düzensizlik hissedince yeni bir kutu ya da dolap arar. Oysa eşyaların sayısı aynı kaldığı sürece yeni kutu, sorunu yalnızca bir yerden başka bir yere taşır. Bu yüzden sırayı şöyle kuruyoruz: önce ayıkla, sonra grupla, en sonra depolama çözümünü seç.

Ayıklamak için basit bir ölçüt yeterlidir: bu eşyayı son zamanlarda kullandım mı, kullanacağım bir sebep var mı, evde bunun için bir yerim var mı? Cevabı hayır olanları üç kümeye ayır: bağışlanacaklar, atılacaklar, “belki” kutusuna girecekler. “Belki” kutusunu kapatıp üzerine tarih yaz; belirlediğin süre sonunda hâlâ açmadıysan, muhtemelen ihtiyacın yoktur. Bu yöntem acele ettirmez, ama kararı sana bırakır.

Şimdi dikeye bakalım. Duvar, küçük evlerin en az değerlendirilen yüzeyidir. Birkaç raf, göz hizasının üstünde sık kullanılmayan eşyalara yer açar; yatağın ya da çalışma masasının üstüne yapılan bir raf, yerden hiç alan almaz. Raf alırken iki şeye dikkat et. Birincisi, duvarın yapısına uygun bağlantı elemanı seçmek; kaplama duvarla beton duvar aynı vidayı taşımaz. İkincisi, ağır eşyaları alt raflara koymak. Kiracıysan, delme izninin kira sözleşmende nasıl geçtiğine önceden bak; delmeden kullanılan çözümler de vardır, ama taşıyabilecekleri yükün sınırı ürünün üzerinde yazar ve onu aşmamak gerekir.

Uzun ve dar dolaplar da dikeyin dostudur. Aynı genişlikte iki ayrı alçak dolap yerine tek bir yüksek dolap, zemin alanını açık bırakır. Bir güvenlik notu: yüksek mobilyaları duvara sabitlemek, devrilme riskini azaltır; özellikle çocuklu evlerde bu adımı atlama.

Gizli alanlara gelelim. Yatak altı, çoğu evde yastık tozunun biriktiği bir boşluktur; oysa kapaklı ya da tekerlekli, yassı kutularla mevsimlik giysilerin, yatak takımlarının yeri olabilir. Kapı arkası, askılı ya da cepli bir organizerla çanta, eşarp, kemer gibi küçük eşyalara ev sahipliği yapar. Köşeler ise köşeye oturan raflarla ya da dar, tekerlekli bir arabayla değerlendirilebilir. Mutfakta dolap kapağının iç yüzü bile kullanılabilir: ince bir askı, kapak kapanınca görünmez olur. Burada ortak fikir şudur: eşyayı görmediğin ama ulaşabildiğin bir yere koy.

Son olarak gruplama ve etiketleme düzeni kalıcı yapar. Aynı türden eşyaları tek yerde topla; kablolar bir kutuda, ilaçlar bir kutuda, kırtasiye bir çekmecede olsun. Kapaklı kutulara kısa bir etiket yapıştırırsan, evdeki herkes eşyanın yerini bulur ve işi bitirince nereye döneceğini bilir. Düzen, bir kez yapılan temizlik değil, her eşyanın bir “adresi” olması alışkanlığıdır.

Yakın okuma / örnek

Bir örneği birlikte düşünelim; bu, gerçek bir ev değil, durumu somutlaştırmak için kurduğumuz bir senaryo. Küçük bir yatak odamız olsun: bir yatak, bir dar dolap, bir pencere ve kapı. Eşyalar sandalyenin üstünde, yerde ve dolabın tepesinde birikiyor.

Önce ayıklıyoruz: bir yıldır giyilmeyen kıyafetler ve kullanılmayan kablolar ayrılıyor. Sonra gruplayıp yerlerini seçiyoruz. Mevsimi geçmiş giysiler yatak altındaki yassı kutulara giriyor. Kapının arkasına çanta ve kemerler için bir organizer asılıyor. Yatağın baş tarafındaki duvara bir raf yerleşiyor; üzerinde kitap, lamba ve birkaç küçük süs var. Dolabın tepesindeki boşluğa ise etiketli, kapaklı kutular sıralanıyor.

Yorum: Odaya tek bir yeni mobilya girmedi, ama zemin açıldı. Gözün dinlendiği geniş bir yer oluştu. Üstelik bir önceki derste konuştuğumuz ışık, artık yığınlara çarpmadan odaya daha rahat yayılıyor. İşte dikey ve gizli alanları kullanmanın asıl kazancı: yalnızca yer değil, görsel sakinlik de kazanılıyor.

Sık karıştırılanlar

• Düzenli olmak ile çok kutu almak aynı şey değil. Önce ayıklama gelir; kutu, ayıklanmış eşyanın evidir.
• Her raf her duvara uymaz. Duvarın yapısı ve rafın taşıma sınırı kontrol edilmeden yükleme yapılmamalı.
• Açık raf her zaman şık görünmez. Karışık eşyalar açıkta durunca dağınıklık gibi okunur; görünür kalacak eşyayı seçerek koy, kalanını kapaklı kutuya ver.
• Gizli alan, unutulacak alan demek değil. Yatak altına attığın ama bir daha hatırlamadığın eşya, depolanmış değil kaybolmuştur; etiket ve liste bu yüzden önemli.
• Yüksek dolap daha çok yer kaplamaz. Zemin alanı açısından çoğu zaman tersi doğrudur; yine de odanın ışığını ve kapı açılışını engellemediğinden emin ol.

Kendini sına

• 1. Depolama çözümü seçmeden önce hangi iki adımı atmalısın?
• 2. Duvar rafı yerleştirirken ağır eşyaları nereye koymak gerekir?
• 3. Yatak altı, kapı arkası ve kanepe arkası için ortak kavram nedir?
• 4. Yüksek bir mobilyayı duvara sabitlemenin sebebi nedir?
• 5. Kapaklı kutulara etiket yapıştırmak düzene nasıl yardım eder?

Cevaplar

• 1. Önce eşyaları ayıklamak, sonra benzerlerini gruplamak. Ardından uygun depolama çözümü seçilir.
• 2. Alt raflara. Böylece hem raf daha güvenli olur hem de ağır eşyaya ulaşmak kolaylaşır.
• 3. Gizli alan: görünmeyen ama boş duran ve depolamaya çevrilebilen hacimler.
• 4. Devrilme riskini azaltmak; özellikle çocuklu evlerde önemli bir güvenlik adımıdır.
• 5. Eşyanın yerini herkes için belli eder; kullanılan eşya aynı yere dönebilir, böylece düzen kalıcı olur.